Archiwum

Otmar Lederer urodził się 22 listopada 1926 roku w Monachium. Znany przede wszystkim z pięknych martwych natur z kwiatami. Osiadły na stałe w Monachium. Pejzażysta niemiecki, studiował w Akademii Sztuki w Monachium w latach 1942-43 u prof. H. Honig, Schinnerer. W latach powojennych 1946-48 u Prof. Caspar, dodatkowe nauki w latach 1951-52 u Prof. Geitlinger. W 1954 roku kończy nauki w Paryskiej Akademii Sztuk Pięknych z wyróżnieniem. Wystawiał swoje obrazy m.in. w Deutschand Haus der Kunst w Monachium. Wyjeżdżał w podróże studyjne do północnych Włoch i Francji oraz Austrii. Malował pejzaże i martwe natury z kwiatami. Jego prace cenione są zwłaszcza za niepowtarzalny i rozpoznawalny styl jaki przelewa na płótna.

Austriacka sztuka dzięki swemu centralnemu położeniu w europie na styku wpływów śródziemnomorskich, niemieckich i słowiańskich nie stanowiła jednolitej, organicznej całości, lecz łączyła różne obce wpływy tworząc nowe, oryginalne wartości, a niektóre jej osiągnięcia np. malarstwo należą do szczytów sztuki. Polecamy uwadze Państwa notowanego malarza wywodzącego się z Wiednia, czynnego na przełomie 19/20 wieku.

Dickmeis Gerhard (Heinsberg 1918 - 1978 Jülich) malarz niemiecki; studiował w Düsseldorfie. Malował pejzaże miejskie, portrety, martwe natury i – przede wszystkim – nie pozbawione humoru sceny rodzajowe o motywach i tematach chętnie podejmowanych przez wielu artystów niemieckich.

Profesor Arnold-Graboné znany był ze swojego unikalnego stylu malowania szpachlą. Jego technika obejmowała tworzenie tekstury poprzez grube warstwy farby aby oddać trówymiarową reprezentację krajobrazu.

Ludwig Koch urodził się w Wiedniu, Austria w roku (1866 - zm.1934), był znany przede wszystkim jako malarz koni. Był długo gościem Hiszpańskiej Szkoły Jazdy gdzie pobrał wiele lekcji. Malował głównie sceny z historii wojen. Studia malarskie rozpoczął w latach 1883-1891 w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu, był uczniem Siegmund L'Allemand i Augusta Eisenmengera. Jeszcze przed 1914 r. Koch stworzył portret i jednolitą serię armii cesarskiej, z których wiele zostało reprodukowane na pocztówkach. Nawet po upadku Austro-Węgier, poświęcony tematyką tamtego okresu. Koch opublikował kilka zbiorów tematycznych i krajobrazowych. Jego najbardziej znanym dziełem, przynajmniej dla zawodników powinny być "Sztuka jazdy". Był także członkiem tzw. siedmiu klubów, współzałożyciel stowarzyszenia artystów.

Elektryka (3+3=6 żarówek). Oświetlenie kryształowe, w tym żyrandole i plafony, od wieków stanowią nieodzowny element wyposażenia luksusowych wnętrz pałaców, zamków, kościołów czy bibliotek. Od lat lampy kryształowe coraz częściej spotykane są w salach weselnych, restauracjach, kawiarniach, hotelowych lobby oraz wszędzie tam, gdzie właściciele stawiają na szyk i elegancję. Moda na kryształowe oświetlenie wkroczyła również do domów, apartamentów i mieszkań, zarówno tych urządzonych stylowo jak i nowocześnie. Cena dotyczy za 1 szt.

Dickmeis Gerhard (Heinsberg 1918 - 1978 Jülich) malarz niemiecki; studiował w Düsseldorfie. Malował pejzaże miejskie, portrety, martwe natury i – przede wszystkim – nie pozbawione humoru sceny rodzajowe o motywach i tematach chętnie podejmowanych przez wielu artystów niemieckich.

Curt A. Landwehr (ur.1920 Hereford, zm.1988 Hereford) malarz niemiecki. Malował krajobrazy oraz sceny rodzajowe na wzór obrazów z XVIIw. Studiował w Doerner-Institut und an der Akademie in München, był uczniem Profesora Maeggle oraz Profesora Neufang. Landwehr wykonał liczne tournée po Europie. Jego obrazy spotkać można na wystawach w Monachium i Detroit... (wiele Jego prac znajduje się za wielka woda w Stanach Ameryki).

Ludwig Muniner urodzony 23 listopada 1929 w Lechhausen/Bawaria. Od dzieciństwa marzył o zawodowym malowaniu obrazów. Liczne wizyty studyjne we Francji, Włoszech, Szwajcarii. W latach 1947-48 namalował serię obrazów ściennych, duże formaty dla amerykańskich wojsk stacjonujących w Bawarii.

Barwny zachód słońca nad morzem

Chcemy przybliżyć Państwu temat malarstwa niemieckiego. W czołówce najwybitniejszych szkół malarstwa plasuje się Szkoła Dusseldorfska, skupiająca malarzy działających w okresie od połowy XIX w. Wykreowali oni swój kolegialny styl, co cechowało się tworzeniem prac o ciekawych motywach. Prace tych artystów cechowały się prostotą wyrażania.

Wiktor Korecki (Kamieniec Podolski 1890 - Komorów k. Warszawy 1980) - malarz pejzażysta - gimnazjum ukończył w Kijowie, tam też studiował w Szkole Rysunkowej Aleksandra Muraszki. Po studiach wrócił do Kamieńca Podolskiego, skąd w roku 1921 wyjechał do Warszawy. Tu miał pracownię na rogu ulic Tamki i Cichej. Niestety zgromadzone tam obrazy spłonęły w czasie powstania 1944 roku. Po powstaniu artysta przebywał w obozie w Pruszkowie skąd trafił do obozu pracy w Lipsku. Do kraju powrócił w roku 1946 i zamieszkał w Komorowie pod Warszawą, a później w Milanówku.

Zachód słońca, piękny obraz

Dieter Lukas-Larsen, syn znanego malarza pejzażowego i morskiego Gerharda Lukasa-Larsena (1911 Świnoujście -1965 Düsseldorf) Urodzony w 1936 roku w Stolp na Pomorzu, zmarł w 2001 roku. Malarz krajobrazu. Kontakt z malarstwem miał bardzo wcześnie w pracowni swojego ojca. Ukończył szkołę rysunku w Düsseldorfie pod kierunkiem Hansa Koyemanna, następnie uczeń F. Schmitz-Kaisera. W 1960/62 prywatny student u najsłynniejszego europejskiego malarza łowieckiego Manfreda Schatza. Lekcje 1963/64 u Oskara Kokoschki na Międzynarodowej Akademii Sztuk Pięknych w Salzburgu. 1965 Julian Academy w Paryżu pod kierunkiem prof. Mc. Avoy. 1975 oficjalne uznanie akademickiego malarza przez jury Państwowej Akademii Sztuki w Düsseldorfie. Wystawy w latach 1976/97 przez znane galerie w kraju i za granicą, liczne wyjazdy studyjne.

Od 1948 roku tworzył jako niezależny malarz. Od 1956 roku był uczeniem znakomitego impresjonisty, Otto Pippela, który był jego najbliższym przyjacielem aż do śmierci. Pobierał również lekcje malarstwa u akademickiego malarza Williama Crane. W Latach sześćdziesiątych XX w. miał pierwsze indywidualne wystawy swych prac, zorganizowane przez monachijską Galerie Schumacher oraz berlińską Sagert&Co.

Ingfried Paul Henze-Morro był niemieckim malarzem najbardziej znanym z neoimpresjonistycznych przedstawień martwych kwiatów, aktów i krajobrazów. Wykonane z grubymi śladami noża paletowego prace Henze-Morro wykorzystywały objętość farby do tworzenia form i światła. Urodził się w 1925 r. W Lipsku w Niemczech. Przed wybuchem II wojny światowej studiował w Leipzig Art Academy. Podczas wojny artysta służył w nazistowskim Wehrmachcie, a następnie został schwytany jako jeniec wojenny. Po uwolnieniu Henze-Morro studiował w Akademii Sztuki w Monachium, zanim wyruszył w podróż po świecie. Artysta zmarł w Monachium w Niemczech w 1972 roku.

Malarz pejzażysta Heinrich Berger uczęszczał do szkoły malarstwa v. Beslmüller i Max Cordier, a następnie zaawansowane szkolenie w Akademii w Monachium. Wystawy w Haus der Kunst, Lenbach-Haus, Maximilianeum, w galerii Baudenbach oraz w Monachijskim Stowarzyszeniu Sztuki. Był członkiem Monachijskiego Towarzystwa Artystycznego (1928), Towarzystwa Artystów (1932), Izby Sztuk Pięknych Rzeszy, a po 1945 roku Towarzystwa Opieki nad Artystami Plastyków i Związku Zawodowego Artystów. Przejęcia przez monachijski urząd kultury (1929-37), Amerika-Haus i inne instytucje publiczne.

Ukończył Drezdeńską Szkołę Sztuki i Rzemiosła. W roku 1938 przeniósł się do Berlina, gdzie działał jako niezależny artysta. Malował głównie romantyczne krajobrazy z postaciami w tle. Jego zimowe krajobrazy osiągnęły szczyt popularności, zyskały sławę ze stylem malarzy w Dusseldorfie i Monachium na równi jak malarze w XIX wieku.

Gottfried Freyer, urodzony w 1945 roku w Turyngii, jest niemieckim pejzażystą. Po ukończeniu college'u Freyer intensywnie poświęcił się nauce w szkole artystycznej w Düsseldorfie. Swoją pasję do malarstwa uzupełnił wyjazdami studyjnymi do Anglii, Włoch, Belgii i Holandii. Freyer oddał się całkowicie romantycznemu realizmowi. Jego sposób odkrywania natury i wyczarowywania jej na płótnie zawsze fascynuje widza jego prac. Freyer może swobodnie wyrażać swoje uczucia, dzięki czemu do swoich prac wprowadza delikatne kompozycje kolorystyczne. Jego obrazy mówią o empatii i namiętnej miłości do krajobrazu, wyczuwalna jest chęć jak najlepszego, miękkiego wyrazu. Freyer mógł zintensyfikować wszystkie te skłonności jako uczeń malarza Gintera Königa (* 1926) w latach 1970-1973. Kupujesz teraz oryginalny obraz olejny tego eksperta!

Zegary z fabryki Marti nagradzane były wieloma medalami na wystawach w Paryżu, (złoty medal w 1841, 1851 i 1852 roku). W 1863 roku fabryka S.Marti & Cie rozpoczęła współpracę z Japy Freres & Cie A. Roux & Cie ( dawniej Vincenti & Cie), a Emile Louis Japy został w roku 1870 dyrektorem i głównym udziałowcem w fabryce S. Marti. Znane są ponadto medale za osiągnięcia w dziedzinie nowych rozwiązań w dziedzinie zegarmistrzostwa takie jak - medal jakości z 1855 roku, Medaille de Bronze z 1860 roku, Medaille d'Argent ((1889), Medaillr d'Or (1900), Grand Prix, Paris 1931.

Helmuth Andreas Volkwein (Monachium 1920 - Monachium 2004) – malarz niemiecki osiadły w Eglfing-Tauting. W latach 1934-1938 uczył się technik graficznych, a malarstwo studiował dopiero po wojnie w latach 1946-1948 pod kierunkiem Alberta Fesslera i Oswalda Malura w Monachium. Wyjeżdżał w podróże studyjne do północnych Włoch i Toskanii. Malował pejzaże i martwe natury z kwiatami. Wystawiał w Niemczech, Kanadzie i we Włoszech.

Bardzo duży stary olej namalowany na płótnie. Wspaniale oddana plastyczność postaci, subtelne niuanse barwne oraz delikatnie prowadzone linie pędzla są znamienne dla tego zachwycającego malowidła. Wyśmienita gra światłocieni wydobywa efekt głębi z drugiego planu. Obraz jest ciężki i solidny. Powierzchnię malatury pokrywa warstwa werniksu. Oprawę obrazu stanowi przestrzenna, gruba XiXw. rama wykonana z drewna. Złoconą ramę ozdabiają liczne kunsztowne sztukaterie. W rzeczywistości obraz jest o wiele piękniejszy niż na zdjęciach. Polecamy do dużego wnętrza!

Malarze baroku podejmowali najczęściej tematykę religijną, mitologiczną, alegoryczną, historyczną i portretową. Dynamika barokowych obrazów realizowała się również na płaszczyźnie kolorystyki i oświetlenia, zaczęto bowiem operować kontrastową, żywą paletą barw, dzięki czemu dzieła zyskały na wyrazistości i dosadności. Wielkim osiągnięciem tej epoki było wprowadzenie nowatorskiego światłocienia, który umożliwił dokładniejszą ekspozycję najważniejszych elementów kompozycji i ukrycie w półmroku tych o mniejszej wadze. Płótno sygnowane, prawa strona - monogram. 

Kim był i jaki wkład dla sztuki europejskiej wniósł Rembrandt van Rijn nikomu nie trzeba mówić. Znamy jego liczne dzieła… Ale czy na pewno można im przypisać autorstwo holenderskiego artysty? Okazuje się, że nie jest to takie proste. Przez dziesiątki lat zmieniano atrybucje dzieł Rembrandtowi, by potem znowu stwierdzić, że dane dzieło nie zostało wykonane ręką sławnego malarza. W celu systematyzowania i weryfikowania tej wiedzy powstał Rembrandt Research Project, którego zadaniem jest analiza prac znanego Holendra.

Baletnica w sali Rokoko

Heinz Ludwig Münnich, ur. 1921 Chemnitz - 1978 Starnberg, syn znanego malarza Hansa Münnicha, pierwsze zajęcia u ojca, dalsze studia w Dreźnie i Luksemburgu, odbywał podróże studyjne do Francji, Włoch, Szwajcarii, Grecji, Austrii. Od 1944 wolny strzelec, tzw. wystawy "Haus der Kunst" w Monachium, działający w Chemnitz, później w Ingolstadt nad Dunajem, znany z impresjonistycznych pejzaży, oraz baletnic. Znany jest zarówno ze swojego realizmu w przedstawianiu Alp Szwajcarskich, jak i z późniejszych obrazów pół abstrakcyjnych. Dziś nazwisko Münnicha jest bardzo dobrze znane wśród znawców sztuki i kolekcjonerów. Większość kolekcjonerów zna jego ze skrótu imienia i nazwiska „HEMA”. Zyskał duże uznanie w całej Europie za swoje niezwykłe obrazy wykonane z użyciem noży szpachlowych. Dużą skalę odbiorców przyniosły mu obrazy przedstawiające baletnice tańczące w pałacowych barokowych salach, które zaczął malować po pobycie w zamku Fischbach. Żył i tworzył do 1978 roku.

Lampy niejednokrotnie wykonywane były na indywidualne zamówienie z bardzo drogich materiałów. Wartość artystyczna i jakość materiałów użytych do wykonania konkretnej lampy uzależniona była przede wszystkim od zasobności finansowej odbiorcy.

Jak wiadomo światło to jeden z ważniejszych bodźców wpływających na nasz odbiór przestrzeni, nie powinniśmy zatem zapominać o prawidłowym oświetleniu pomieszczeń. Właściwie zaprojektowane pozwala podkreślić piękno wnętrz i ukryć ich niedoskonałości, porządkuje przestrzeń i wyodrębnia w niej strefy użytkowe, buduje nastrój i indywidualny klimat.

Helmut Kips urodzonych w dniu 06 sierpnia 1937 w Krefeld. Był samoukiem, już w młodym wieku jego zdolności i talent do malowania odkrywany był na licznych wystawach. Jego troska, bezpośrednie odwzorowanie natury jest wyrazem jego estetyki i technologii, klasycznego stabilności, która stawia element atmosferyczny na pierwszy plan. Wyjazdy studyjnego : północnyych Niemczech, Holandii, Belgii, Włoszech, Szwajcarii i Portugalii. Wystawy w renomowanych galeriach w kraju i za granicą.

Gerhard Dickmeis (1918-1978): malarz niemiecki; studiował w Düsseldorfie. Malował pejzaże miejskie, portrety, martwe natury i – przede wszystkim – nie pozbawione humoru sceny rodzajowe o motywach i tematach chętnie podejmowanych przez wielu artystów niemieckich (Pijący wino, Gracze w karty, Cyganie i muzykanci, Próba wina itp).

Wyjątkowe kwiaty, stary obraz olejny malowany na płótnie. Niezwykle piękna, klasyczna martwa natura, która ukazuje zachwycające polne kwiaty w pękatym wazonie. Wyśmienita paleta kolorystyczna oraz znakomite, finezyjne światłocienie niebywale sugestywnie oddają żywotność roślin. Obraz cechuje świetna technika malarska, struktura farby wyczuwalna pod palcami.

Technika szpachlowa mistrza

Holenderski artysta John Bévort urodził się w Utrechcie 30 listopada 1917 roku. Zmarł w małym miasteczku Schoorl 31 stycznia 1996 roku. Jego pełne imię to Johannes Hubertus Hendrikus Bévort. John Bévort był uczniem słynnego holenderskiego artysty Crisa Agterberga w Art Academy Artibus i G. Nijenhuis. Cris był nauczycielem sztuk przemysłowych. Obaj nauczyciele pochodzili z miasta Utrecht.

Holenderski artysta John Bévort urodził się w Utrechcie 30 listopada 1917 roku. Zmarł w małym miasteczku Schoorl 31 stycznia 1996 roku. Jego pełne imię to Johannes Hubertus Hendrikus Bévort. John Bévort był uczniem słynnego holenderskiego artysty Crisa Agterberga w Art Academy Artibus i G. Nijenhuis. Cris był nauczycielem sztuk przemysłowych. Obaj nauczyciele pochodzili z miasta Utrecht.

Holenderski artysta John Bévort urodził się w Utrechcie 30 listopada 1917 roku. Zmarł w małym miasteczku Schoorl 31 stycznia 1996 roku. Jego pełne imię to Johannes Hubertus Hendrikus Bévort. John Bévort był uczniem słynnego holenderskiego artysty Crisa Agterberga w Art Academy Artibus i G. Nijenhuis. Cris był nauczycielem sztuk przemysłowych. Obaj nauczyciele pochodzili z miasta Utrecht.

Pełne żagle na wzburzonym morzu

Holenderski artysta John Bévort urodził się w Utrechcie 30 listopada 1917 roku. Zmarł w małym miasteczku Schoorl 31 stycznia 1996 roku. Jego pełne imię to Johannes Hubertus Hendrikus Bévort. John Bévort był uczniem słynnego holenderskiego artysty Crisa Agterberga w Art Academy Artibus i G. Nijenhuis. Cris był nauczycielem sztuk przemysłowych. Obaj nauczyciele pochodzili z miasta Utrecht.

Żaglowiec w porcie, technika szpachlowa

Holenderski artysta John Bévort urodził się w Utrechcie 30 listopada 1917 roku. Zmarł w małym miasteczku Schoorl 31 stycznia 1996 roku. Jego pełne imię to Johannes Hubertus Hendrikus Bévort. John Bévort był uczniem słynnego holenderskiego artysty Crisa Agterberga w Art Academy Artibus i G. Nijenhuis. Cris był nauczycielem sztuk przemysłowych. Obaj nauczyciele pochodzili z miasta Utrecht.

Theodor Urtnowski (Toruń 1881-1963 Akwizgran) artysta malarz, grafik. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie, studia uzupełniał w Paryżu. Od roku 1910 mieszkał i pracował w Oliwie i Sopocie. Autor przede wszystkim widoków Gdańska i Malborka, malował też dla kościołów i projektował dekoracje teatralne. Tworzył litografie z widokami Gdańska, Malborka, Wisły i szczególnie liczne Motławy z Żurawiem.

(*8. Jänner 1906 in Klosterneuburg  † 18. August 1991 ebenda) war ein österreichischer Maler und Zeichner. Otto Riedel war viel auf Reisen. Während des Zweiten Weltkrieges wurde er von den Dörfern Russlands und Frankreichs zum Zeichnen inspiriert. Seine intensive Schaffenszeit begann in den 1950er Jahren, die mit vielen Reisen nach Italien, Griechenland, Jugoslawien, Türkei, aber auch in den Norden verbunden war.

Otto Riedel były austriacki malarz i rysownik. Jego twórczość była pod wpływem wielu różnych technik tworzenia szkiców i rysunków tuszem, akwarele, oleje i obrazy akrylowe. sztuka w drewnie i metalu. Riedel rozwinął charakterystyczny styl architektury rysunków, pozostawiając wiele prac olejnych, grafiki, akwarel.

Ludwig Muniner urodzony 23 listopada 1929 w Lechhausen/Bawaria. Od dzieciństwa marzył o zawodowym malowaniu obrazów. Liczne wizyty studyjne we Francji, Włoszech, Szwajcarii. W latach 1947-48 namalował serię obrazów ściennych, duże formaty dla amerykańskich wojsk stacjonujących w Bawarii.

Anton Kaulbach (Hannover 1864-1930 Berlin), malarz portrecista urodzony w Niemczech. Większość jego prac utrzymane w stylu Art Deco. Wykształcony w Monachium. Malarz czynny w Berlinie, Hanowerze i Monachium, student Friedrich August von Kaulbach z Monachium. Anton Kaulbach był synem artysty Friedricha Kaulbacha i jego trzeciej żony Marie. Pierwsze doświadczenia artystyczne zdobył u swojego ojca. W 1882 r. Jego przyrodni brat przywiózł Friedricha Augusta von Kaulbach do Monachium, gdzie studiował w Kunstakademie München. W 1888 r. Anton Kaulbach był reprezentowany na wystawie jubileuszowej w Monachium w Royal Glass Palace z wyśmienitą pracą olejną Zwei Schachspieler (tłum. dwóch szachistów)

• Südländische Schönheit, Anton Kaulbach (German, 1864–1930)

Malował pejzaże miejskie, kanały portowe, portrety, martwe natury i przede wszystkim nie pozbawione humoru sceny rodzajowe o motywach i tematach chętnie podejmowanych przez wielu artystów.

Malował pejzaże miejskie, kanały portowe, portrety, martwe natury i przede wszystkim nie pozbawione humoru sceny rodzajowe o motywach i tematach chętnie podejmowanych przez wielu artystów.

Węgierskie notowane malarstwo, kompozycja kwiatów

Kömpöczy Balogh Endre (Budapest, 1911 - Budapest, 1977) Studia artystyczne w Akademii Sztuk Pięknych w Budapeszcie. Nauki pobierał u mistrzów pędzla Prof. Oszkár Glatz,  István Reti i István Csók. Wiele podróży studyjnych do Włoch i Francji. Współzałożyciel oraz członek Domu Artystów w Budapeszcie, który został otworzony w 1943 roku. Szczególnie piękne są jego kompozycje utrzymane w stylu malarstwa XVIII-wiecznego, prace artysty charakteryzują bogate kompozycje oraz wykorzystanie efektów światłocieniowych. Malarstwo Balogh - Endre na rynku polskim należy do rzadkości.

Ingfried Paul Morro-Henze, czasami wymieniany lub skatalogowany jako Morro, Morro Ingfried Henze, Henze Morro lub Henze (1925 - 2013). Henze początkowo studiował w Lipsku (Leipziger Kunstakademie Art Academy), a także na Leipziger Kunstgewerbeschule (Leipzig Szkoły Sztuki Użytkowej) pod kierunkiem dyrektora Prof Erich Gruner (Niemcy, 1881/66), Karl Miersch (Niemcy, 1894-1964) oraz R. Lange. Pod koniec 1930 roku, jeszcze jako student, Henze odkrył swoją miłość do muzyki jazzowej i stał się członkiem w znanym klubie jazzowym w kraju o nazwie Hot Club Leipzig (HCL w skrócie). Po wojnie, od (1945-50) roku Henze kontynuował studia w Kunstakademie München (Monachium Art Academy) pod kierunkiem Prof Adolf Schinnerer (Niemcy, 1876/49) i Prof Hans Gott (Niemcy, 1883-1974). Wkrótce stał się protegowanym Prof Hansa Gotta . Po studiach pracował dla handlarza sztuki w krótkim czasie, a także podróżował i malował szeroko pojętą sztukę w całej Europie. Wkrótce osiadł w Tangerze, Maroko na krótki czas, a potem przebywał w Paryżu, gdzie wynajmował studio atelier. W końcu osiedlili się w północnych Włoszech na terytorium Veronese z Caprino nad jeziorem Garda, gdzie miał zarówno domu i Art Studio aż do śmierci w 2013 roku.

Ingfried Paul Morro-Henze, czasami wymieniany lub skatalogowany jako Morro, Morro Ingfried Henze, Henze Morro lub Henze (1925 - 2013). Henze początkowo studiował w Lipsku (Leipziger Kunstakademie Art Academy), a także na Leipziger Kunstgewerbeschule (Leipzig Szkoły Sztuki Użytkowej) pod kierunkiem dyrektora Prof Erich Gruner (Niemcy, 1881/66), Karl Miersch (Niemcy, 1894-1964) oraz R. Lange. Pod koniec 1930 roku, jeszcze jako student, Henze odkrył swoją miłość do muzyki jazzowej i stał się członkiem w znanym klubie jazzowym w kraju o nazwie Hot Club Leipzig (HCL w skrócie). Po wojnie, od (1945-50) roku Henze kontynuował studia w Kunstakademie München (Monachium Art Academy) pod kierunkiem Prof Adolf Schinnerer (Niemcy, 1876/49) i Prof Hans Gott (Niemcy, 1883-1974). Wkrótce stał się protegowanym Prof Hansa Gotta . Po studiach pracował dla handlarza sztuki w krótkim czasie, a także podróżował i malował szeroko pojętą sztukę w całej Europie. Wkrótce osiadł w Tangerze, Maroko na krótki czas, a potem przebywał w Paryżu, gdzie wynajmował studio atelier. W końcu osiedlili się w północnych Włoszech na terytorium Veronese z Caprino nad jeziorem Garda, gdzie miał zarówno domu i Art Studio aż do śmierci w 2013 roku.

Ingfried Paul Morro-Henze, czasami wymieniany lub skatalogowany jako Morro, Morro Ingfried Henze, Henze Morro lub Henze (1925 - 2013). Henze początkowo studiował w Lipsku (Leipziger Kunstakademie Art Academy), a także na Leipziger Kunstgewerbeschule (Leipzig Szkoły Sztuki Użytkowej) pod kierunkiem dyrektora Prof Erich Gruner (Niemcy, 1881/66), Karl Miersch (Niemcy, 1894-1964) oraz R. Lange. Pod koniec 1930 roku, jeszcze jako student, Henze odkrył swoją miłość do muzyki jazzowej i stał się członkiem w znanym klubie jazzowym w kraju o nazwie Hot Club Leipzig (HCL w skrócie). Po wojnie, od (1945-50) roku Henze kontynuował studia w Kunstakademie München (Monachium Art Academy) pod kierunkiem Prof Adolf Schinnerer (Niemcy, 1876/49) i Prof Hans Gott (Niemcy, 1883-1974). Wkrótce stał się protegowanym Prof Hansa Gotta . Po studiach pracował dla handlarza sztuki w krótkim czasie, a także podróżował i malował szeroko pojętą sztukę w całej Europie. Wkrótce osiadł w Tangerze, Maroko na krótki czas, a potem przebywał w Paryżu, gdzie wynajmował studio atelier. W końcu osiedlili się w północnych Włoszech na terytorium Veronese z Caprino nad jeziorem Garda, gdzie miał zarówno domu i Art Studio aż do śmierci w 2013 roku.

Obraz olejny, artysty Stemmeler Christian ur. 1928 roku w Bonn, studiował w Wyższej Szkole Sztuki w Kolonii. Stemmeler miał wystawy w Paryżu, Monachium, Kolonii, Bazylei.

Zimowy pejzaż holenderski

Karl Kaufmann studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych we Wiedniu. Malował widoki Wenecji, Rzymu, Florencji, Wiednia i Gdańska. Działał pod wieloma pseudonimami, najbardziej znane to: Leo Perla, W.Gross, H.Carnier, Lambert, F.Gilbert, F.Herink, C.Carlo, O.Halm, L. van Howe, J.Holmstedt oraz Ch.Marchand. Obrazy bardzo często pojawiają się na europejskich aukcjach sztuki i cieszą się dużym powodzeniem.

Barwny obraz do salonu

Bernard Durant. Artysta malarz urodzony w Niemczech w 1917 roku, ukończył Akademie Sztuk Pięknych w Dusseldorfie. Najlepsze swoje prace tworzył w drugiej połowie 20 wieku. Został uznany jako specjalista od kompozycji kwiatowych i martwych natur.

Dobra scena rodzajowa, rozmiar XXL!

Dickmeis malował pejzaże miejskie, portrety, martwe natury i przede wszystkim nie pozbawione humoru sceny rodzajowe o motywach i tematach chętnie podejmowanych przez wielu artystów niemieckich (Pijący wino, Gracze w karty, Cyganie i muzykanci, Próba wina itp).

Ludwig Gschossmann, także Gschosmann (ur. 8 lipca 1894/1913 w Monachium, † 22 sierpnia 1988 w Tegernsee) był malarzem niemieckim. Różne źródła odnotowały jego rok urodzenia. Niestety, nie ma w oficjalnych monachijskich aktach urodzenia dokumentów, które potwierdziłyby rzeczywiste miejsce urodzenia i rok. Gschossmann dorastał w Wachau. Był uczniem Państwowej Szkoły Sztuk Pięknych w Hamburgu, studiował w szkole fresków i Królewskiej Szkole Sztuk Stosowanych w Monachium, uczęszczał na kursy wieczorowe w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium u profesora Bauera oraz kursy scenografii w Augsburgu i Lubece . Gschossmann początkowo pracował jako realistyczny pejzażysta, ale później coraz bardziej rozwinął się w impresjonistę. Jego przedstawienia motywów z życia monachijskiego miasta inspirowane były twórczością malarza Otto Pippela. Innymi częstymi motywami były sceny nad Tegernsee, opery i sale balowe czy powozy z końmi. Wysyłał wystawy do Niemiec (m.in. Haus der Kunst, Monachium), Francji, Szwecji, Szwajcarii i Stanów Zjednoczonych (m.in. stała wystawa w Arnot Art Gallery w Nowym Jorku). Gschossmann był członkiem spółdzielni artystów monachijskich.

Malował pejzaże miejskie, kanały portowe, portrety, martwe natury i przede wszystkim nie pozbawione humoru sceny rodzajowe o motywach i tematach chętnie podejmowanych przez wielu artystów. 

Wizyta w stolicy Holandii jest niebywałą okazją do rejsu miejskimi kanałami. Najbardziej malownicze są te, położone w zachodniej części Amsterdamu. Wyprawę najlepiej rozpocząć na przystani Amsterdam Canal Cruises. Nie powinieneś mieć problemu z jej znalezieniem, ponieważ niedaleko znajduje się browar Heinekena.

Pogoń konnego zaprzęgu dobrego pędzla, to próba realistycznego oddania zarówno warunków krajobrazowych, jak i urody dynamiki zwierząt. Podpierając się najlepszą tradycją rosyjskich malarzy, oraz wpływem malarstwa konnego malarz wykorzystał szerokie spektrum zabiegów plastycznych, by nadać swojemu dziełu energiczności. W ciekawy sposób namalował on ujęcie anatomiczne zwierząt.

Ludwig Muniner urodzony 23 listopada 1929 w Lechhausen/Bawaria. Od dzieciństwa marzył o zawodowym malowaniu obrazów. Liczne wizyty studyjne we Francji, Włoszech, Szwajcarii. W latach 1947-48 namalował serię obrazów ściennych, duże formaty dla amerykańskich wojsk stacjonujących w Bawarii.

Ludwig Muniner urodzony 23 listopada 1929 w Lechhausen/Bawaria. Od dzieciństwa marzył o zawodowym malowaniu obrazów. Liczne wizyty studyjne we Francji, Włoszech, Szwajcarii. W latach 1947-48 namalował serię obrazów ściennych, duże formaty dla amerykańskich wojsk stacjonujących w Bawarii.

Piknik nad wodą, szpachlowe malarstwo

Ludwig Gschossmann, także Gschosmann (ur. 8 lipca 1894/1913 w Monachium, † 22 sierpnia 1988 w Tegernsee) był malarzem niemieckim. Różne źródła odnotowały jego rok urodzenia. Niestety, nie ma w oficjalnych monachijskich aktach urodzenia dokumentów, które potwierdziłyby rzeczywiste miejsce urodzenia i rok. Gschossmann dorastał w Wachau. Był uczniem Państwowej Szkoły Sztuk Pięknych w Hamburgu, studiował w szkole fresków i Królewskiej Szkole Sztuk Stosowanych w Monachium, uczęszczał na kursy wieczorowe w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium u profesora Bauera oraz kursy scenografii w Augsburgu i Lubece . Gschossmann początkowo pracował jako realistyczny pejzażysta, ale później coraz bardziej rozwinął się w impresjonistę. Jego przedstawienia motywów z życia monachijskiego miasta inspirowane były twórczością malarza Otto Pippela. Innymi częstymi motywami były sceny nad Tegernsee, opery i sale balowe czy powozy z końmi. Wysyłał wystawy do Niemiec (m.in. Haus der Kunst, Monachium), Francji, Szwecji, Szwajcarii i Stanów Zjednoczonych (m.in. stała wystawa w Arnot Art Gallery w Nowym Jorku). Gschossmann był członkiem spółdzielni artystów monachijskich.